สิทธิในการลบข้อมูล (Right to Erasure)

สิทธิในการลบข้อมูล (Right to Erasure) หรือที่รู้จักในชื่อ "สิทธิที่จะถูกลืม" (Right to be Forgotten) คือ สิทธิของเจ้าของข้อมูลที่จะขอให้ผู้ควบคุมข้อมูลลบ ทำลาย หรือทำให้ข้อมูลส่วนบุคคลเป็นข้อมูลที่ไม่สามารถระบุตัวบุคคลได้ ตามมาตรา 33(5) ของ PDPA สิทธินี้ช่วยให้เจ้าของข้อมูลสามารถควบคุมร่องรอยข้อมูลของตนได้

เจ้าของข้อมูลสามารถใช้สิทธิลบข้อมูลได้ในหลายกรณี เช่น เมื่อข้อมูลไม่จำเป็นสำหรับวัตถุประสงค์ที่เก็บรวบรวมอีกต่อไป เมื่อเจ้าของข้อมูลถอนความยินยอมและไม่มีฐานทางกฎหมายอื่นรองรับ เมื่อเจ้าของข้อมูลคัดค้านการประมวลผลและผู้ควบคุมข้อมูลไม่สามารถอ้างเหตุที่ชอบด้วยกฎหมายที่สำคัญยิ่งกว่า หรือเมื่อข้อมูลถูกประมวลผลโดยมิชอบด้วยกฎหมาย

อย่างไรก็ตาม สิทธิในการลบข้อมูลไม่ใช่สิทธิสัมบูรณ์ ผู้ควบคุมข้อมูลสามารถปฏิเสธคำขอได้หากการเก็บรักษาข้อมูลนั้นจำเป็นเพื่อวัตถุประสงค์อื่นที่กฎหมายให้สิทธิไว้ เช่น การใช้เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็น การปฏิบัติตามหน้าที่ตามกฎหมาย การปฏิบัติตามสัญญา หรือการก่อตั้งสิทธิเรียกร้องตามกฎหมาย ตัวอย่างเช่น ร้านค้าไม่สามารถลบข้อมูลการสั่งซื้อได้ทันทีหากต้องเก็บไว้เพื่อวัตถุประสงค์ทางภาษีหรือการบัญชี

SME ควรจัดให้มีกระบวนการรับและพิจารณาคำขอลบข้อมูลที่ชัดเจน รวมถึงกำหนดนโยบายการเก็บรักษาข้อมูล (Data Retention Policy) ที่ระบุระยะเวลาเก็บข้อมูลแต่ละประเภท เมื่อครบกำหนดต้องลบหรือทำลายข้อมูลอย่างปลอดภัย การมีกระบวนการเหล่านี้ช่วยให้ตอบสนองสิทธิของเจ้าของข้อมูลได้อย่างถูกต้องและลดความเสี่ยงทางกฎหมาย

คำถามที่พบบ่อย

Frequently asked questions

เนื้อหาที่เกี่ยวข้อง

Related content